به نام خدا این وب نوشت به منظور هر چه نزدیکتر کردن ایرانیان در هر کجای این سیاره خاکی است. با نظرات خود ما را یاری نمایید.
این وبلاگ به IRANANCY.COM منتقل شد.
دیروز چهارشنبه ساعت 17:45 دقیقه به وقت شهر نانسی به همراه دیگر دوستان و از طریق تلویزیون به تماشای بازی فوتبال بین دو تیم ایران و کویت نشسته بودیم. قبل از شروع بازی و با مشخص شدن ترکیب اولیه تیم ایران، ایرادات زیر در این ترکیب به چشم می خورد.
1- در درون دروازه رحمتی، از اعتماد به نفس کافی بر خوردار نبود. عکس العمل های به موقع از خود بروز نمی داد. استفاده از رودباریان که از تجربه ی بیشتری برخوردار بود، دروازه ی ایران را مطمئن تر می کرد.
2- در قلب دفاع همچون بازی دوستانه با تیم بحرین، علی دایی از ترکیب ناهمگون بنگر و حسینی استفاده کردند. حال آن که سبک و سیاق بازی هر دو آنها شبیه به هم بوده و قدرت هم پوشانی هم دیگر را ندارند. با توجه به وضعیت نیمکت تیم ایران ترکیب پژمان منتظری به عنوان دفاع میانی هوشمند و جلال حسینی به عنوان دفاع میانی قدرتی مناسب تر به نظر می رسید.
3-اقدام شجاعانه ی علی دایی در انتخابات هاشم بیگ زاده و غلام نژاد به عنوان دفاع های کناری قابل قدر دانی است. اما سبک بازی حسین کعبی به عنوان دفاع راست در سیستم 1-3-2-4 مطلوبتر به نظر می رسد.
4- ابراهیم صادقی ضعیف ترین عنصر خط میانی تیم ایران بود. بازی او از ابتدا و تا انتهای جای حرف و حدیث زیادی باقی می گذارد.
5- در یک خط جلو تر خودخواهی های مسعود شجایی در عدم همکاری با بازیکنان کناری خود به همراه بازی ضعیف او، توان تهاجمی تیم ایران در سمت راست را به حداقل رسانده بود.
6-تعویض های اشتباه مربی تیم ایران در نیمه دوم، تسلط تیم کویت را بر بازی تسریع نمود. استفاده از آندو تیموریان و ایمان مبعلی به عنوان هافبک های تیم ایران و انتقال علی کریمی به گوش راست و مهرزاد معدنچی به عنوان مهاجم پشت سر خلیلی و انتقال نیکبخت به گوش چپ در نیمه ی دوم امکان در اختیار گرفتن نبض بازی توسط تیم ایران را میسر می کرد.
+
نوشته شده در Thu 27 Mar 2008ساعت 9:50 PM توسط امیررضا زندی
|