مبنای آغاز سال جدید در تقویم پارسی، اولین روز بهار و  متقارن با اعتدال طبیعت است. در مقایسه با تحویل سال میلادی، چه نیکو انتخابی است.

دستان پرنوازش بهار ، طبیعت خفته را از خواب بیدار می سازد. زمین و درخت رازهای رنگارنگ و عطرآگین خویش را نثار نگاه ما می كنند. تمام اجزائ طبيعت دوباره زنده شده و فرياد مي کشند که گوش کنيد. چشمهایتان را باز کنيد. سرتان را بالا بياورید و به اطرافتان نگاه کنيد. مهم نيست که کجاي دنيا باشيم، بهار داره مي آید...

روز نو و سال نو را در چنين روزي جشن گرفتن، تنها روش درست تشکر از نياکان است.شاید هدف آنان در انتقال این سنت به ما، شادي کردن و خندیدن با تمام وجود باشد.

بنا بر قول خيام نخستین بار جمشيد با درک این موضوع، نوروز را جشن گرفت. از آن پس دولتمردان و ديگر مردمان چون جمشيد، آن را نوروز نام نهاده و آن را پاس داشته و جشن گرفته اند. رسم ها و آيـيـن هاي نوروزي که از روزگاران کهن برگزاري آن ها از نسلي به نسل بعد به ارث رسيده بدون آنکه هويـت خود را از دست بدهد، تحول يافته است.

از آداب و رسم هاي کهن آيـين هاي نوروزي می توان به مير نوروزي، پنجه ، روزهاي مردگان، ديد و بازديد نوروزي، پوشيدن لباس نو، چیدن سفره هفت سين، کاشتن سبزه، خانه تکاني، چهارشنبه سوري و عیدی دادن اشاره نمود.

اميدواریم  همگي با تولد مجدد طبيعت، عشق، احساس و موفقيت در زندگيتان جوانه بزند و رشد کرده و متعالی گردد. در سال جدید سبزی، شادی، كامیابی و بهروزیتان را از درگاه خالق و حیات دهنده طبیعت آرزومندیم .