به نظر من بی غل و غش ترین و مستحکم ترین دوستی ها، دوستی زمان دانشجویی است. زیرا از طرفی این دوستی بر مبنای روابط اقتصادی بنا نشده است و از طرف دیگر بر مبنای همفکری و نه همکاری ایجاد شده است. چون مبتدای این دوستی روابط مالی و شغلی نبوده، با قطع این روابط از هم گسسته نمی شود. این نوع دوستی ادامه دار خواهد بود و با اتمام تحصیل به انتها نمی رسد.خوب که دقت می کنم، مدعای آن را در دوستان فعلی خود می یابم. دوستان اصلی من، کسانی هستند که به واسطه دانشجویی با آنان دوست شده ام. دوستی مان را نیز تا کنون حفظ کرده ایم.

این هفته، آقا و خانم اردیانیان که از دانشجویان موفق دوره دکتری در نانسی بودند، پس از اتمام تحصیل به ایران برگشتند. خانواده ای بسیار ساعی که از هیچ کوششی برای کمک به دانشجویان ایرانی دیگر دریغ نمی کردند. دوستی که بین ما وایشان ایجاد شده از نوع دوستی دانشجویی بوده است. امید داریم این دوستی سال های سال مستدام باشد که جز این توقعی نیست.

آقا مهدی اردیانیان از دوستان عزیز شورای نویسندگان ایرانانسی هم بوده که قول داده به همکاری با ایرانانسی ادامه دهند. از این بابت مراتب تشکر خود را به ایشان مجددا اعلام می کنیم. یادش در بین ایرانیان نانسی همواره باقی خواهد ماند.

بنا بررسم نیکویی که در نانسی باب شده است، در این هفته و درشبی به یاد ماندنی مهمانی خداحافظی برای خانواده اردیانیان ترتیب داده شده بود. با کلیک کردن روی آلبوم زیر، تعدادی از عکس های این مراسم را ببینید.

ardianian