ای مثل من، فرداها را با امید منتظر بمان

دوم و سوم ماه نوامبر سال 2007 میلادی در شهر مونپليه اردوی فرهنگی و تفريحی دانشجويان ايرانی شاغل به تحصيل در فرانسه برگزار گرديد.

برگزاری چنين مراسمی به دلايل مختلف دارای فایده هایی غیر قابل انکار است. يافتن دوستان جديد ايرانی در ديار غربت، ارتباط بيشتر دانشجويان ايرانی در همفکری و کمک احتمالی به همدیگر، بيان مشکلات رودر رو و با مسئولين مربوطه و دلايل بی شمار ديگری موید برگزاری چنین اردوهایی است.از تمامی برگزارکنندگان این اردو شامل برنامه ريزان، مجريان و هماهنگ کنندگان به نوبه خود بايد تشکّر نمود. چون اجرای چنين مراسمی هم زحمت و هم صبر بسياری را مي طلبد. اولین ابراز تشکر را مدیون تعدادی زیاد از دوستان محترم دانشجو هستیم که با نهایت تواضع در این دو روز به میهمانان خدمت می کردند. دومین تشکر را مدیون مسئولین اجرایی اردو و سومین آن را مدیون برنامه ریزانیم.

نوشتن چند سطر انتقاد و پيشنهاد از ارزش زحمات کشیده شده چیزی کم نخواهد کرد.از نظر نویسنده شاید در دفعات آتی با رعایت این نکات در رسیدن به اهداف مورد نظر موفق تر باشیم. انتقادات و پیشنهادات ارائه شده نظر نویسنده بوده و چه بسا بر بسیاری از آنان از جانب مجریان و برنامه ریزان توجیه قابل قبولی وجود داشته باشد. شاید نکاتی دیگر نیز از دید نویسنده پنهان مانده باشد یا اینجا محلی مناسب برای بیان آنها نبوده است.

1 – نوع و روش خبر رسانی برگزاری اين اردو به دانشجويان مطلوب نبود. بسياری از دانشجويان ايرانی که احتمال شرکت کردن آنها در اردو می بود، از برگزاری آن مطلع نگرديدند. اگر دوستان مسئول انجمن های اسلامی در شهرهای مختلف قبول زحمت مي کردند و به تمامی دوستان دانشجوی انجمنی و غير انجمنی اطلاع رسانی می کردند چه بسا اين نقصان کمتر به نظر می آمد.

2 - بازه زمانی اردو مناسب انتخاب نگرديده بود. در زمان برگزاری اين اردو فشار زياد درسی برای دانشجويان مستر وجود دارد. نویسنده خود تعدادی را می شناسد که بدین دلیل در این گردهمایی حاضر نشدند. با توجه به وجود تعطيلات هفتگی بسيار در طول سال و در کشور فرانسه امکان انتخاب زمانی ديگر ميسر می بود.

3 - يک و نيم روز مدت زمان اردو با نوع برنامه های آن کافی نبود. کافيست وضعيت دانشجويانی که فواصل حدود 10 الی 12 ساعته تا محل اردو را طی کرده اند در نظر گرفت . دو روز مسير رفت و بر گشت برای اردوی يک و نيم روزه تفريحی و فرهنگی. اکثر دوستان دانشجو در نانسی صبح روز بعد از مونپلیه برگشتند و بین ساعت 10 الی 12 شب به نانسی رسیدند. فرض سه روز اردو اگر بازه زمانی درست انتخاب گردد، مناسب تر به نظر مي رسد.

4 - نوع و روش پذيرايی هم باعث زحمت وافر مجريان محترم و هم عدم رضایت مندی کامل ميهمانان گرديد. چون دعوت کننده امسال اردو تشکلی غیر دانشجویی بود، به طور منطقی سطح توقع میهمانان از نوع وروش پذیرایی متفاوت با سال های قبل می باشد. نویسنده چون خود در اردوی سال قبل شرکت نکرده بود توان مقایسه این دو سال را با هم ندارد. اما به نظر می رسد با برنامه ريزی دقيق تر امکان رنجش ميهمانان را می توان به حداقل رساند. فرض کنيد دعوت کننده اردو، تشکّلی دانشجويی مثل انجمن می بود و مدير اجرايی اردو برای هر 20 نفر دانشجو يک مسئول انتخاب مي کرد. مسئولين اکيپ های 20 نفره تمامی امور اجرايی دانشجويان اکيپ خود را عهده دار می بودند. و باتقسيم مسئوليت امور اجرايی در هر اکيپ بين دانشجويان، هم زحمت ها و هم نارضايتی های احتمالی به حد اقل مي رسيد. مديریت اجرايی اردو هم به جای مسئوليت ارتباطی با تمامی دانشجويان فقط با جمع محدودتری کارها را هماهنگ مي کرد.

5 - با توجه به نوع ذايقه ايرانی، ميزان نارضايتی از نوع و کیفیت غذا زياد بود. انتخاب آشپز ايرانی مثل اردوي سال قبل اين نارضايتی را به حد اقل مي رساند.

6 – با برنامه ريزی مناسب تر، کاهش زمان های پرت همان يک و نيم روز اردو ممکن بود. يک روز کامل سخنرانی و پرسش و پاسخ و نصف روز زمان بازديد از قلعه کرکسان. برنامه ای که به نظر حقير برای يک و نيم روز مناسب بود: به جای يک روز کامل سخنرانی (روزی که از ساعت 10 صبح شروع شد)، شروع برنامه از 8 صبح تا ساعت 13 سخنرانی و پرسش و پاسخ و بعد از ظهر برنامه بازديد دسته جمعی تا شب. روز بعد هم به جای بازدید از منطقه ای با فاصله ای حدود 160 کیلومتر، مکانی با فاصله ای کمتر انتخاب گردد. برنامه تفریحی روز دوم نیز به جای شروع عملی 10 صبح از 8 صبح آغاز شود.